25% ของประชากรโลกกำลังเผชิญวิกฤตการณ์น้ำ ด้วยปริมาณน้ำจืดที่น้อยกว่า 1% ของโลกที่สามารถบริโภค และความต้องการของมนุษย์ที่คาดว่าจะเพิ่มขึ้น 40% ภายในปี 2573 การกำกับดูแลที่มีประสิทธิภาพ และการจัดการแหล่งน้ำจืดเป็นหนึ่งในการแก้ปัญหาขั้นพื้นฐาน
ประชากรโลกต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์น้ำที่ปรากฏและในปี 2568 คาดการณ์ว่าจะเกิน 60% นอกจากผลกระทบต่อสุขภาพของมนุษย์ และระบบนิเวศแล้ว ความเสี่ยงทางน้ำก็มีความสำคัญมากขึ้นสำหรับการเติบโตทางเศรษฐกิจ และธุรกิจ World Bank โครงการที่ขาดแคลนน้ำจะมีค่าใช้จ่ายถึง 6% ของ GDP ในปี 2018 บริษัทรายงานมากกว่าขาดทุน $ 38 ล้าน (ประมาณ 1,155 ล้านบาท)
3 วิธีที่จะช่วยแก้ไขปัญหาวิกฤติน้ำ ได้แก่
1.การจัดการน้ำ : ปรับปรุงประสิทธิภาพของน้ำ การจัดการของเสีย โดยมีเป้าหมายคือการบรรเทาผลกระทบเชิงลบ ในอุตสาหกรรม และสถานที่ที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีใหม่ ๆ และรูปแบบธุรกิจ ที่ไม่ทำอันตราย
2.การดูแลน้ำ : การจัดการลุ่มน้ำ และการประเมินค่าน้ำ การทำแผนที่มีส่วนร่วมกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่รวมถึงคู่แข่ง มีการรวบรวม และวิเคราะห์ข้อมูลที่ซับซ้อนเกี่ยวกับมูลค่าทางเศรษฐกิจของน้ำรวมถึงการแลกเปลี่ยนการใช้น้ำ การทำความเข้าใจกับพลังงานเศรษฐกิจการเมือง ของประชากร เพื่อให้ได้ผลที่ดีควรเรียกร้องให้มีการลงทุนร่วมกัน กลไกการกำกับดูแลน้ำ และความรับผิดชอบร่วมกัน
3.การสนับสนุนด้านน้ำ : การวิจัยนวัตกรรม และเทคโนโลยีนอกเหนือจากความต้องการในการดำเนินงาน สนับสนุนความพยายามในการเพิ่มความตระหนักของประชาชน และการศึกษาเกี่ยวกับวิกฤตการณ์ทางน้ำควบคู่ไปกับการสนับสนุนร่วมกันเพื่อการกำกับดูแลกิจการที่ดี และการปฏิรูปนโยบายสาธารณะ
ความเป็นผู้นำจำเป็นสำหรับการกำหนดกลยุทธ์ และแรงจูงใจเพื่อให้บรรลุผลกระทบ โดยมุ่งเน้นไปที่กิจกรรมที่ธุรกิจมีการควบคุมโดยตรงที่สุด นอกจากนี้ยังต้องการการดำเนินการร่วมกัน และการทำงานร่วมกันกับผู้อื่นในธุรกิจรัฐบาล และภาคประชาสังคมในการจัดการกับวิกฤตการณ์น้ำ
ดังนั้นน้ำจึงเป็นสิ่งสำคัญและควรใช้อย่างรู้คุณค่า เพราะน้ำเป็นหนึ่งในทรัพยากรที่มีค่ามากและสำคัญกับการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ สัตว์ และพืช ที่ต่างก็ต้องการน้ำมาหล่อเลี้ยงชีวิตเช่นเดียวกัน ซึ่งในปัจจุบันปริมาณการใช้น้ำของมนุษย์มีการเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ จากกิจกรรมต่างๆ เช่น การดำรงชีวิตประจำวัน เกษตรกรรม และอุตสาหกรรม ซึ่งทำให้เกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมตามมาได้
เหตุการณ์ที่มีผลต่อภัยแล้งทำให้ขาดน้ำ เกิดได้จากหลายปัจจัยเช่น ภาวะฝนตกน้อยกว่าปกติ พื้นที่มีลักษณะที่ไม่เหมาะสม หรือการจัดการน้ำที่ไม่ดีพอ เป็นต้น
เหตุการณ์พวกนี้ทำให้ปริมาณน้ำสะออาดในปัจจุบันลดลงอย่างต่อเนื่อง สามารถส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตต่อสิ่งแวดล้อมได้ แต่เหตุผลที่ใกล้ใกล้ตัวเรามากที่สุดคงหนีไม่พ้นการใช้น้ำของคนเรา ที่ใช้น้ำอย่างสิ้นเปลือง ไม่ว่าจะเป็นการเปิดน้ำทิ้งลืมปิด การปล่องให้สายางหรือถ่อน้ำชำรุดโดยไม่มีการซ่อมแซม ทำให้น้ำถูกทิ้งไปเสียเปล่า
ดังนั้นเราควรช่วยกันใส่ใจต่อการใช้น้ำ รู้เห็นคุณค่าของน้ำเพิ่มมากขึ้น ไม่ปล่อยให้น้ำสะอาดถูกทิ้งโดยเสียเปล่าอีกต่อไป
CR : https://www.weforum.org/agenda/2020/01/3-actions-business-leaders-can-take-to-tackle-the-worlds-water-crisis/
